Treinreizen

Ondanks dat ik zo vaak treinreis, aangezien ik bij mijn vriendje in Roosendaal woon en ik elke week minstens een dag terug ga naar Maastricht, en ik naar school ga in Rotterdam en Breda reis ik behoorlijk wat af. Ondanks dat heb ik er eigenlijk nooit problemen mee om te treinreizen.

Ik vind het heerlijk, het is voor mij een moment zonder verplichtingen. Lekker ontspannen met een beetje muziek en schrijven, of lezen, of een serie kijken. (confession : ik ben obsessed met Pretty Little Liars).

Dit artikel schrijf ik ook terwijl ik in de trein zit, terwijl ik naar de paardjes kijk die in de weien naast het spoor staan. De bomen die zo snel voorbij flitsen, en de mensen die staan te wachten bij de spoorwegovergang.

Ik heb mezelf voorgenomen om te genieten van de kleine dingen in het leven, maar treinreizen heb ik altijd leuk gevonden. Ik weet nog vroeger, als oma me meenam voor een tripje met de trein, we gingen dan iets leuks doen. Bijvoorbeeld naar madurodam of winkelen in Amsterdam, maar het hoogtepunt voor mij was altijd de treinreis. Ik vond dat zo gezellig. We maakten dan broodjes voordat we vertrokken, met kaas en ham. En aten die op in de trein. Natuurlijk hadden we ook veel snoepjes bij ons, waarvan we er eigenlijk veel te veel op aten.

Inmiddels is het niet meer zo heel speciaal voor mij, maar het is wel een bron van inspiratie voor mij. Gewoon zitten en kijken, en leven in mijn eigen kleine wereldje. Ik ben sowieso een creatief persoon, de rustige momenten in mijn leven zijn de momenten waarop ik dit het meeste merk. Het probleem is dat ik vaak te weinig tijd heb om mijn ideeen uit te werken, daar baal ik best wel van. Aangezien ik vanaf volgende week maandag begin aan een nieuwe creatieve opleiding, namelijk Media Vormgeving, hoop ik dat ik meer tijd ga krijgen om mijn creatieve geest zijn gang te laten gaan.

Ik baalde er vroeger altijd van dat ik nooit de beste was in sport, of in taal, of in rekenen. Ik was er allemaal niet slecht in, maar ik was nooit de beste. Totdat ik tekenen kreeg op school, daar was ik ook niet de beste in. Maar ik voelde me er wel thuis, het werd gewaardeerd wat ik deed. Ook al was het heel anders dan wat de rest deed. Toen was ik 12, denk ik. Dat was het moment waarop ik dacht : ik wil naar de kunstacademie. Steeds meer ging ik me verdiepen in kunst, en onder kunst versta ik ook fotografie, make-up en eigenlijk alles waar inspiratie voor nodig is. Ook tattoo’s en piercings zie ik als kunst,

Op vrij jonge leeftijd begon ik me dan ook anders te kleden, ik weet niet of dat was omdat ik het zo mooi vond. Want als ik nu foto’s terug kijk van toen vind ik het helemaal niet mooi. Misschien deed ik dat wel omdat ik me anders voelde, en me ook anders wilde uiten. Ik weet het niet.

Inmiddels ben ik helemaal van het onderwerp afgeweken, en dit is eigenlijk wat altijd met mij gebeurd tijdens het treinreizen. Ik hou eigenlijk helemaal niet van alleen zijn, het enige moment waarop ik dat wel fijn vind is inderdaad, in de trein..

Liefs,

Kyra

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s